Zgodnie z powyższym wywodem pojęcie surowej kary można rozumieć dwojako:

- w znaczeniu potocznym, poprzez uważanie danej kary za surowej (np. orzeczenie 3 miesięcy pozbawienia wolności za prowadzenie roweru w stanie nietrzeźwości)

- w znaczeniu prawnym jako zagrożenie wymierzenia kary przekraczającej 3 lata spełnia definicję ustawowego zagrożenia surową karą.

W uzupełnieniu definicji prawnej, należy dodać, iż zdaniem Prof. L.K Paprzyckiego “zagrożenie surową karą” odnosi się również do sytuacji groźby wymierzenia oskarżonemu (lub podejrzanemu) takiej kary łącznej (tak L.K Paprzycki w komentarzu elektronicznym do art. 258 KPK, 2011, LEX)

Należy wskazać, iż zagrożenie surową karą to jedna z przesłanek stosowania tymczasowego aresztowania. Zgodnie z art. 258 § 2 Kodeksu postępowania karnego jeżeli oskarżonemu zarzuca się popełnienie czynu zagrożonego karą pozbawienia wolności, której górna granica przekracza 8 lat, a sąd pierwszej instancji skazał go na karę pozbawienia wolności nie niższą niż 3 lata, potrzeba zastosowania tymczasowego aresztowania w celu zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania może być uzasadniona grożącą oskarżonemu surową karą.

Autor opracowania uważa, że przesłanka owej surowej kary musi zbiegać się z przesłankami ogólnymi stosowania tymczasowego aresztowania w postaci:

- potrzeby zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania

- sytuacji, w której dowody wskazują na duże prawdopodobieństwo, że oskarżony (lub podejrzany) popełnił przestępstwo

Zatem obok surowej kary musi być wykazane także wysokie prawdopodobieństwo popełnienia przez oskarżonego czynu oraz potrzeba zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania.

Zobacz: Ile maksymalnie może trwać tymczasowe aresztowanie?